дур сэтгэл татам гоо үзэсгэлэнтэй нь мөчөөрхөх мэт энэ сайхан өглөөг үл тоож сонсголонт аялгуу гарган түргэн түргэн алхлав гэнэ. Үдэш хааяа салхилан суух дуртай, өглөөдөө бол огтхон ч тоодоггүй цэцэрлэгийн мансардны сандал дээр содон өнгийн цүнх байх агаад хажуугаар нь зөрөн алдахдаа дахин сонжин харваас албаны бөгөөд шинэвтэрхэн эд байв. Ийш тийш харавч хэн ч байхгүй тул “Элдэв хүн олчихоод эзэнд нь өгөхгүй байж магад” хэмээн Ану сэтгээд цүнхийг авч одлоо.

Оройн нислэг болтол ажлаа цэгцлэх санаатай байсан Ану төд удалгүй ажил дээрээ ирээд хувийн ажлаас урьтан цүнхний эзнийг олохоор шийдэв ээ хө. Гээгдсэн цүнхэнд жижиг оврын видео камер, багц нэрийн хуудас, бичиг баримтууд гээд л эзнээ газарчлах юмс олон байлаа. Сониучхан зангаар видео камерыг асаан эхний бичлэгийг үзтэл хөөрхий цүнхний эзэн залуу, цүнхтэйгээ өчигдөрхөн хийсэн бичлэгэн дээрээ дүрээрээ мишэлзэн байх бөгөөд бүсгүй хүнд тохирох бараа бэлэг хайн нэгэн дэлгүүрээр зугаалан явах аж. Бусад бүх бичлэг яг л ижилхэн. Харин дэлгүүрүүд нь өөр өөр, бараанууд нь өөр өөр. Залуу хааяа камертайгаа “Хайрт минь чамдаа бэлэг авахаар явж байна”, “Чиний яг юунд дуртайг мэдэхгүй болохоор яая да”, “Энэ лав чамд таалагдах байхдаа” гэх мэтээр ярилцан юу ч авч чадахгүй будилна.

Ануд залуу ч таалагдлаа, бичлэг бүр ч илүү хөгжилтэй санагдав. Ажил төрлөө мартан бичлэгүүдийг нэг бүрчлэн үзсээр сүүлдээ бичлэгтэйгээ ярин “Хүүе ээ чи ямар тэнэг юм бэ наадахаа эмэгтэй хүнд бэлэглэх гэж байгуу юм уу?”, “Өө, чи бүтэхгүй ээ, энэ байдлаараа бэлэг ёстой олохгүй юм байна”, “Наадах чинь болно ш дээ, Өө наадахаа л авчаач дээ, Ээ л дээ” гэж сэтгэлээсээ зөвлөн баясаж гарлаа. Бичлэгүүдийг ахин дахин үзсээр байгаад цаг анзааралгүй үд өнгөрөөчихжээ. Ану их л дурамжханаар бичлэг үзэхээ цэглэн “За нислэгийн цаг ч боллоо. Энэ залуу ямар азтай бүсгүйд ингэтлээ их зүтгэл гарган бэлэг хайдаг байнаа” гэж бодоод цүнхнээс гарсан нэрийн хуудаснуудаас нэгийг нь авч залуугийн нэр, утасны дугаарыг нь мэдлээ. Залууг Оргил гэдэг юм байна.

Ану: - Сайн уу, та Оргил мөн үү?
Оргил: - Сайн сайн, Оргил байна, та өөрөө хэн бэ?
Ану: - Өглөө хаяад явсан цүнх чинь байна аа. Ингээд хаяад явчихаж болж байгаа юм уу?

(Оргил ихэд сандчиснаа бичлэгэн дээрх танил хоолойгоороо инээж ядан)

Оргил: - Та миний цүнхийг олоо юу?
Ану: - Тиймээ цүнхээ ирж ав. Би таньд хаягаа хэлж өгий. Харин 6 цагаас өмнө заавал ирж авна шүү.

Оргил: - Өө, яанаа уучлаарай, би яг одоо онгоцны буудал руу хүн гаргаж өгөх гээд яараад явж байна. Орой тийшээ авч болох уу?

Ану: - Өө тийм үү, Ашгүй би ч гэсэн яг одоо онгоцны буудал явах гэж байна. Онгоцны буудал дээр уулзаад авч болох юм байна.

Оргил: - Та онгоцны буудал дээр буунгуутаа над руу дохичих тэгэх үү. Би ерөөсөө удахгүй гараад очно. Миний цүнхэнд хэрэгтэй юм олон байгаа.

Ану: - За за, ойлголоо очоод залгая. Санаа зоволтгүй. Цүнх чинь бүрэн бүтэн байгаа.

Тэд ийн ярилцсаны хойно Ану яаравчлан онгоцны буудал явлаа. Буудлын гадна ирээд “Намайг танихгүй юм чинь орж харъя”, “Нөгөө бүсгүй нь гадагшаа явах болохоор л гоё бэлэг өгөх гээд байсан юм байна л даа”, “Тэр бүсгүй нь байгаа болов уу” гэж бодоод буудлын хаалгаар орж одвой.

Ану нөгөө алдартай цүнхийг ардаа бариад онгоцны буудлын хаалгаар орсон хойноо баруун зүүн тийш хартал түүнээс нэлээдгүй зайтай газар Оргил эгц хараад зогсож байв. Дэлгүүрүүдээр бэлэг хайж явсан хөгжилтэй бичлэгүүд яах ийхийн зуургүй Анугийн санаанд ороод түүний өөдөөс харсан чигтээ бяцхан инээмсэглэж орхив. Гэтэл Оргил ч мөн адил Анугийн өөдөөс их л баярласан хирнээ сэтгэл зовнисон байдалтай инээмсэглэн ойртон алхваа. Оргилын алхааг удаашруулсан мэт Ануд санагдаад өөрөө юу хийх ёстойгоо ойлгосонгүй. Явуут дундаа Оргил араасаа цэцэг, боодолтой бэлэг гарган Анугийн урдхан талд дөхөн ирмэгцээ цэцэг, бэлэг барьсан хоёр гараа сунгадгийн даваан дээр Ану урьтан Оргилын өөдөөс цүнхийг нь сарвайж амжив. Ану эхэндээ “Яагаад намайг ийм хурдан таньчихав?” гэж бодсоноо, сүүлдээ нөгөө бичлэг, нөгөө бэлгүүдийг өөрт нь өгөхөөр үзэж харж байсныг ойлгомогцоо бүр юу ч сэтгэхээ болив. Гэтэл Оргил ч бас түүнээс дээрдэх нөхцөлгүй байлаа. Цэцэг, бэлэг бүхий хоёр гараа сунгасан боловч, хажуугаар нь зөрүүлэн сарвайсан цүнхийг нэг ширтэн, Ануг бас нэг ширтэн яахаа мэдэхгүй зогсоно. Цааш юу болсныг би мэдэхгүй. Миний онгоц бас нисчих гээд би яаран гүйх замдаа тэр хоёрыг эргэн харахад нөгөө л байдалдаа, нөгөө л байрандаа зогсож байсан болохоор одоо хэлэх юм юу ч алга. Харин нэгэн хайр дурлал бадамлан ассаныг л гэрчилж чадна.


Ая Д. Амгалан
Үг Ц. Эрдэнэсайхан

Гэгээн Валентины өдрийн бэлэг

Дулаан хайрын тэврэлтээс
Дурлалын илүү бэлэг үгүй
Ухаан самууруулах үнсэлтээс
Уяраах илүү үг байхгүй

Ганцаараа хайж олсон энэ бэлэг бүхэн чинь
Гарцаагүй хайрын бэлгэдэл
Гэвч өөр юу ч хэрэггүй ээ чи
Өөрөө бэлэг шүү наддаа
Хайраар дутаахгүй бэлэг шүү

Хайраа үнсээрэй, үнсээрэй,
Чи хүслээрээ үнсээрэй
Намайгаа тэврээрэй, тэврээрэй
Чин зүрхнээсээ тэврээрэй

Гэгээн хайрын сэтгэлээс
Гэрлээрээ давах наран үгүй
Дэргэд чи байхаас илүү
Дэндүү жаргал хаана ч байхгүй

Ганцаараа хайж олсон энэ бэлэг бүхэн чинь
Гарцаагүй хайрын бэлгэдэл
Гэвч өөр юу ч хэрэггүй ээ чи
Өөрөө бэлэг шүү наддаа
Хайраар дутаахгүй бэлэг шүү

Хайраа үнсээрэй, үнсээрэй,
Чи хүслээрээ үнсээрэй
Намайгаа тэврээрэй, тэврээрэй
Чин зүрхнээсээ тэврээрэй.